เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 228 หลงซวีหู่ อู๋เหวินฮว่า
“ท่านอาจารย์ หลงซวีหู่ที่ท่านให้ข้าตามหา ข้าหาพบแล้ว” ไม่นานวานรหกหูก็เข้ามาหา ในมือหิ้วหลงซวีหู่มาด้วย
“พามาได้ก็ดี ส่งให้ลู่จิ่วจัดการเถอะ!” เย่สุ่ยเหรินยกมือโบก หลงซวีหู่ก็ถูกเก็บเข้าไปในโลกภายในกาย จากนั้นจึงไปหาสามเซียว
“ท่านอาจารย์ นี่คืออู๋เหวินฮว่า น่าจะเป็นสมาชิกตระกูลจิ่วหลี”
“เพียงแต่เขาค่อนข้างพิเศษ ปลุกพรสวรรค์ของทั้งเผ่ามนุษย์และเผ่าแม่มดขึ้นมาพร้อมกัน”
“แต่เพราะเหตุนี้ พลังที่ต้องใช้จึงมหาศาลยิ่งนัก อีกทั้งไม่มีเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียร ทำให้พรสวรรค์หลายอย่างของเขาถูกซ่อนไว้ เขาจึงกลายเป็นคนโง่เขลา”
“จะว่าโง่เขลาก็ไม่เชิง แค่ไม่ค่อยฉลาดเท่านั้น” เพิ่งเก็บหลงซวีหู่เข้าไป หวงหลงเจินเหรินก็พาอู๋เหวินฮว่ากลับมา
อู๋จือฉีกับหวงหลงเจินเหรินเป็นสายสืบที่สำคัญที่สุดของเย่สุ่ยเหริน
แทบไม่มีเรื่องใดในโลกหงหวงเล็ดลอดสายตาพวกเขาไปได้
“วานรหกหู เจ้าไปภูเขาเถาอีกครั้ง จับภูตน้อยสองตัวกลับมาให้ข้า”