เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 157 ควบคุมเผ่าอสูรอาชูร่า
“ปราณโลหิตมลทินเข้มข้นยิ่งนัก นางไปทำอะไรมากันแน่?” เย่ซุ่ยเหรินพินิจเม่ยหลี ในใจเกิดความรู้สึกสองประการ
ประการแรกคืองดงาม ประการที่สองคือประหลาดใจ
อสูรอาชูร่าตนอื่นแม้มีปราณโลหิตมลทินเช่นกัน แต่ไม่ได้รุนแรงถึงเพียงนั้น ทว่าเม่ยหลีกลับแตกต่าง ปราณโลหิตมลทินในกายนางร้ายแรงถึงขั้นเป็นอันตรายต่อชีวิตแล้ว
เพราะปราณโลหิตมลทิน เม่ยหลีจึงไม่อาจสะกดข่มมันได้ ส่งผลให้โลหิตและปราณในกายพร่อง พลังภายในไม่อาจปะทุออกมา
ก่อนหน้านี้ เย่ซุ่ยเหรินดูดซับปราณโลหิตมลทินของเหยียนจิ้นและค้นพบความผิดปกติบางอย่างแล้ว ดูเหมือนพลังเวทของอสูรอาชูร่าจะไม่เหมือนของเผ่าอื่น ครั้นตรวจสอบในยามนี้ เขาก็สรุปได้ว่าต้นเหตุอยู่ที่ปราณโลหิตมลทิน
“เจ้าเป็นใคร? เหตุใดข้าไม่เคยพบเจ้ามาก่อน?” เม่ยหลีรู้ตัวอย่างรวดเร็วเมื่อถูกเย่ซุ่ยเหรินจ้องมอง จึงหันไปมองเขา
“ข้าขอแนะนำตัว ข้าคือหงเฉิน·อสูรอาชูร่า เจ้าจะเรียกข้าว่าหงเฉินก็ได้