เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 156 เข้าสู่โลกอสูรอาชูร่า
“ขอรับ!” เผ่าพ่อมดให้ความเคารพเจิ้นหยวนจื่ออย่างยิ่ง เพราะไม่ว่าอย่างไร ที่นี่ก็นับเป็นยมโลก จะกล่าวว่าเป็นเขตของเผ่าพ่อมดเสียทีเดียวไม่ได้
ด้วยเหตุนี้ ทุกคนจึงเริ่มก่อสร้างแนวป้องกัน
“ซวนหยวน เจ้าช่วยพวกเขาก่อน หากไม่มีการต่อสู้ให้เข้าร่วมจริง ๆ ก็ค่อยกลับเผ่ามนุษย์” ทุกอย่างเป็นไปตามแผน เย่ซุ่ยเหรินจึงไม่มีอะไรต้องกำชับ เขาสั่นวูบแล้วหายไปจากที่เดิม
จากสถานการณ์ของเผ่าอสุรา เห็นได้ว่าเผ่าอสุรามีอารยธรรมของตนเองแล้ว การบีบบังคับแทบไม่ได้ผล วิธีเดียวคือกลายเป็นชาวอสุรา สร้างฐานอำนาจของตนขึ้นมา แล้วลอกเลียนอารยธรรมของเผ่ามนุษย์
สำหรับคนอื่นอาจคิดว่าเป็นเรื่องยาก แต่สำหรับเย่ซุ่ยเหรินแล้ว ง่ายยิ่งนัก
“ไปกันเถิด กลับกันได้แล้ว” เมื่อเห็นบรรพชนแม่มดเสวียนหมิงจ้องสถานที่ที่เย่ซุ่ยเหรินหายไปอยู่ตลอด บรรพชนแม่มดโฮ่วถู่ก็เตือนให้นางได้สติและกลับไปได้แล้ว
“ไปกันเถิด!” แม้จะอาลัยอาวรณ์ บรรพชนแม่มดเสวียนหมิงก็ยังหันกลับไปยังวิหารผานกู่