เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 118 เต่าค้ำฟ้าถูกเนรเทศ เทพมารแห่งวาสนา
สภาพของเทพมารทำลายล้างยามนี้ เป็นตัวอย่างของผู้ที่ปากไม่ตรงกับใจอย่างแท้จริง
ปากยังแข็ง ทว่าร่างกายกลับซื่อตรงยิ่งนัก เมื่อครู่ยังไม่ยอมพูดอันใด ถัดมากลับคายออกมาจนหมดสิ้น
หลังฟังคำสารภาพของเทพมารทำลายล้าง เย่ฉงเหรินจึงพบว่าเจ้าหมอนี่ไม่ธรรมดา ทั้งกฎเกณฑ์และอิทธิฤทธิ์ที่บำเพ็ญล้วนพิเศษยิ่ง โชคดีที่เย่ฉงเหรินระแวดระวังมากพอ จึงไม่ปล่อยให้เทพมารทำลายล้างทำสำเร็จ มิฉะนั้น หากมันยึดร่างเต่าค้ำฟ้าได้ ย่อมกลายเป็นหายนะของเผ่ามนุษย์อย่างแน่นอน
“เอาละ วันนี้พอแค่นี้ก่อน พวกเราไปดูเหลนของข้ากัน” เมื่อเข้าใจเรื่องราวคร่าว ๆ แล้ว เย่ฉงเหรินก็ให้เทพมารทำลายล้างหยุดพูด ก่อนตรงไปดูเต่าค้ำฟ้า
“โฮ่ง… ข้าไม่ไป เจ้าปล่อยข้าไป ข้าจะออกตามหามรรคาของข้าเอง… โฮ่ง ๆ ๆ นายท่าน รอข้าด้วย” เทพมารทำลายล้างเดินตามหลังเย่ฉงเหรินด้วยสีหน้าไม่ยินยอม คิดจะหนีไปหลายครั้ง ทว่าพอเดินห่างออกไปได้ระยะหนึ่ง
เพียงเย่ฉงเหรินส่งเสียง “จุ๊ ๆ ๆ” เทพมารทำลายล้างก็วิ่งไล่ตามกลับมาอีก