เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 117 เทพมารแห่งการทำลายล้างกับเจ้าหมา
“อ๋าวศักดิ์สิทธิ์…หนี่ว์เติง ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป เจ้าพาลูกไปเลี้ยงที่ริมแม่น้ำเจียงสุ่ย อย่าออกมาให้คนอื่นเห็นแล้วขายหน้า” สำหรับเด็กคนนี้ เส้าตี่ยนตั้งตารออย่างยิ่ง แต่ผลกลับออกมาขี้เหร่อย่างยิ่ง ราวกับสัตว์อสูรดุร้ายจนเส้าตี่ยนยอมรับไม่ได้
นอกจากนี้ เส้าตี่ยนยังไม่รู้ว่าจะอธิบายกับฝูซีและเย่ซุ่ยเหรินอย่างไร
“โฮ่ง ๆ ๆ” เรื่องน่าประหลาดก็คือ ตอนเต่าค้ำฟ้าคลอด สุนัขดินก็คลอดลูกเช่นกัน
เย่ซุ่ยเหรินไม่ได้ไปดูเต่าค้ำฟ้า แต่เฝ้าอยู่ข้างสุนัขดิน รอลูกสุนัขคลอด
“กลิ่นอายนี้คือ…มาร” ลูกสุนัขเพิ่งคลอด เย่ซุ่ยเหรินก็สัมผัสได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ บนตัวลูกสุนัขเหล่านี้มีไอมารน่าสะพรึงกลัวอยู่จริง ๆ
“บัดซบ…ข้าผู้นี้กลับชาติมาเกิดเป็นสัตว์อสูรดุร้ายได้อย่างไร…สารเลว ข้าถูกวางแผนเล่นงานแล้ว”
“หงจวิน เจ้าจงไปตายอย่างอนาถ!”
“ไม่ได้ ปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปไม่ได้ ต้องรีบเพิ่มพลังบำเพ็ญ จำแลงกายเป็นร่างปฐมกำเนิดให้ได้ก่อน แล้วบำเพ็ญกายมรรคาแต่กำเนิด”
…