เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 102 เก็บกวาดสนามรบ เศษระฆังตงหวง
“ท่านพ่อ ข้าจะไปช่วยขุดลอกลำน้ำ” เส้าตี่ยนส่งสัญญาณให้หนี่ว์เติงกับฝู่เป่าตามมา ก่อนจากไปทันที
ขณะเดียวกันเส้าตี่ยนก็ตัดสินใจแล้วว่าจะต้องตั้งใจบำเพ็ญ จากนั้นมีบุตรให้เร็วที่สุด
สถานการณ์ของตน ตนเองย่อมรู้ดี เส้าตี่ยนรู้ว่าตนไม่อาจดูแลเผ่ามนุษย์ได้
ในเมื่อโบยบินเองไม่ได้ ก็ออกไข่เสียสักฟอง ให้ไข่โบยบินแทน
แต่ทั้งหมดนี้ต้องเริ่มจากการแต่งงาน ทว่าพลังบำเพ็ญของเส้าตี่ยนยังไม่ถึง จึงแต่งงานไม่ได้ ต่อจากนี้มีแต่ต้องตั้งใจบำเพ็ญเท่านั้น
การบำเพ็ญวิถีธูปเทียนนั้น เพียรฝึกอย่างเดียวไร้ประโยชน์ ต้องสร้างคุณูปการต่อเผ่ามนุษย์จึงจะได้รับธูปศรัทธา ดังนั้นเส้าตี่ยนจึงเริ่มศึกษามรรคาแห่งการฝึกเลี้ยงสัตว์ทันที
“เฮ้อ ช่างสร้างบาปกรรมเสียจริง” ทางฝั่งเย่ฉงเหริน ยามนี้กำลังท่องไปทั่วโลกบรรพกาล
เย่ฉงเหรินพบด้วยความตื่นตระหนกว่า มหาสงครามเผ่าพ่อมดกับเผ่าปีศาจส่งผลต่อโลกบรรพกาลมากเกินไป เทือกเขามากมายแตกหัก ภูเขาและแม่น้ำหลายแห่งก็ไม่เหลืออยู่อีกแล้ว