เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46 ความไร้ยางอายของปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ผู้กู้ยืม
เย่ซุ่ยเหรินรู้ดีว่า ในแดนบรรพกาลเวลานี้ยังไม่มีสามสิบหกดาวเทียนกังและเจ็ดสิบสองพลังดาวพิฆาตปฐพี หากเขาทำให้ค่ายกลใหญ่ของเผ่ามนุษย์สอดคล้องกับสามสิบหกดาวเทียนกังและเจ็ดสิบสองพลังดาวพิฆาตปฐพีได้ ย่อมเกิดประโยชน์ที่คาดไม่ถึงเป็นแน่
เจิ้นหยวนจื่อจ้องเย่ซุ่ยเหริน พลันสัมผัสได้ถึงวาสนาบำเพ็ญ จึงรีบถามว่า “สามสิบหกดาวเทียนกังกับเจ็ดสิบสองพลังดาวพิฆาตปฐพีคือสิ่งใด?”
“ฟังข้าก่อน…” เย่ซุ่ยเหรินเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องสามสิบหกดาวเทียนกังกับเจ็ดสิบสองพลังดาวพิฆาตปฐพี จึงทำได้เพียงบอกทุกสิ่งที่ตนรู้
“เป็นของดี ดูท่าข้าคงต้องใช้เวลาสักหน่อยเพื่อหยั่งรู้” ด้วยระดับพลังของเจิ้นหยวนจื่อ สิ่งที่เย่ซุ่ยเหรินบอกก็เพียงพอแล้ว ขอเพียงอนุมานดูสักรอบก็ย่อมได้ผลลัพธ์
ในเวลาเดียวกัน ซื่อตี้ก็พุ่งเข้ามารายงานสถานการณ์ล่าสุด “จักรพรรดิสุ่ย แย่แล้ว! ผู้อาวุโสทั้งหมดที่ท่านไปเยี่ยมถูกฆ่าตายแล้ว”
“อะไรนะ?” เมื่อได้ยินข่าวนี้ เย่ซุ่ยเหรินก็เดือดดาล ปราณทั่วร่างปะทุขึ้น แล้วพุ่งออกไปทันที