เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 ธูปเทียนมีพิษ
จักรพรรดิสุ่ยอยากสร้างระเบียบให้เผ่ามนุษย์มิใช่หรือ? นักพรตเจี่ยอิ่นจะช่วยเขาเอง แต่บุญกุศลกับชะตาวาสนาก็ต้องแบ่งกันบ้างกระมัง?
“ศิษย์พี่ ไม่ใช่แค่พวกเราต้องส่งคนไป ลองไปติดต่อสหายเต๋าหมิงเหอด้วย ส่งคนไปด้วยกันสักส่วนหนึ่ง ถึงขั้นหาทางช่วยเหลือเผ่ามนุษย์ เพื่อแบ่งบุญกุศลกับชะตาวาสนาของเผ่ามนุษย์” นักพรตจุ่นถีหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ ตัดสินใจหาเรื่องให้จักรพรรดิสุ่ยต้องรับมือ
“ยอดเยี่ยม! เหตุใดข้าจึงคิดไม่ถึง?”
“ข้าจะไปติดต่อสหายเต๋าหมิงเหอ ส่วนเจ้าไปจัดคนมา ตำแหน่งสำคัญของเผ่ามนุษย์ พวกเราต้องสอดแทรกคนของเราเข้าไป” นักพรตเจี่ยอิ่นยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นเต้น เขาเร่งความเร็วจากไปตามหาหมิงเหอเหล่าจู่
นักพรตจุ่นถีคิดอย่างสวยหรูว่า “ที่จริงพวกเรายังไปเจรจากับจักรพรรดิสุ่ยได้ หากต้องการใช้ร้านค้าที่พวกเราควบคุม ก็ต้องมอบตำแหน่งพิเศษทุกตำแหน่งให้เรา… ช่างเถิด ไปจัดการก่อน” เขาหมายจะกินส่วนแบ่งก้อนใหญ่จากผลประโยชน์ของเผ่ามนุษย์