เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 45 ศิลปะแห่งการลอบตีรัง
“จักรพรรดิสุ่ย ท่านช่วยอธิบายให้ฟังหน่อยสิ อึดอัดจะแย่อยู่แล้ว” บรรพชนแม่มดเสวียนหมิงเดาความคิดของเย่ซุ่ยเหรินไม่ออก จึงรู้สึกอึดอัดใจ อยากให้เย่ซุ่ยเหรินอธิบายให้ฟัง
“ไม่ต้องกังวล หลังสร้างตำหนักจักรพรรดิมนุษย์เสร็จ ข้าจะบอกพวกเจ้าแน่นอน” เย่ซุ่ยเหรินชอบเผื่อทางหนีทีไล่เอาไว้เสมอ
ในฐานะคนของเผ่ามนุษย์ เย่ซุ่ยเหรินเข้าใจนิสัยของมนุษย์เป็นอย่างดี การทรยศมักเกิดขึ้นจากคนที่ใกล้ชิดที่สุด
เย่ซุ่ยเหรินไม่คิดจะทดสอบจิตใจผู้คน แต่เขาจะผูกมัดจิตใจพวกเขาไว้
อย่างเช่นหงอวิ๋นกับเจิ้นหยวนจื่อ เย่ซุ่ยเหรินไม่เคยเชื่อใจพวกเขาอย่างหมดใจ เมื่อผูกพวกเขาไว้กับตราประทับคงถงแล้ว จึงจะนับว่าเป็นคนฝ่ายเดียวกันอย่างแท้จริง
คนอื่น ๆ ก็เช่นกัน หากไม่อาจผูกมัดจิตใจพวกเขาไว้ เย่ซุ่ยเหรินก็ไม่มีทางเชื่อใจอย่างหมดใจ
“ข้าสนับสนุนจักรพรรดิสุ่ย เรื่องของเผ่ามนุษย์ไม่ใช่เรื่องเล็ก ต้องไตร่ตรองให้รอบคอบ”
“จะมัวลังเลไปทำไม? ตั้งแต่แรกพวกเราก็ติดตามจักรพรรดิสุ่ยอยู่แล้ว แค่ทำตามคำสั่งก็พอ”
“นั่นสิ จักรพรรดิสุ่ยสั่งให้พวกเราทำอย่างไร พวกเราก็ทำอย่างนั้น”