เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 12 หงอวิ๋นและเจิ้นหยวนจื่อเข้าสู่เผ่ามนุษย์
“เรื่องง่ายมาก พวกเราปลอมเป็นมนุษย์ธรรมดา 2 คน แล้วเข้าร่วมกับพวกเขา ก็ย่อมรู้ทุกอย่างเอง” นักพรตเจี่ยอิ่นเห็นด้วยกับข้อเสนอของนักพรตจุ่นถี ร่างกายพลันไหววูบ กลายเป็นมนุษย์ผิวดำเมี่ยมคนหนึ่ง
“ศิษย์พี่ หรือเจ้าสวมเสื้อผ้าเสียก่อนเถิด ข้าเห็นเข็มแล้วหน้ามืด” นักพรตจุ่นถีมองนักพรตเจี่ยอิ่นแล้วส่ายหน้า แววดูแคลนฉายขึ้นในดวงตา
“ชิ แล้วเจ้าดีกว่าข้าตรงไหนหรือ?”
“ช่างเถิด เพื่อความรุ่งเรืองของประจิม ยอมเสียสละสักหน่อยแล้วจะเป็นไรไป” นักพรตเจี่ยอิ่นเตะนักพรตจุ่นถีหนึ่งที ก่อนหันหลังมุ่งหน้าไปยังส่วนที่ใกล้ที่สุดของเผ่ามนุษย์ เพื่อเตรียมการให้ประจิมรุ่งเรือง
“เจ้าสองคนสารเลว เป็นตัวก่อกวนตัวฉกาจจริง ๆ” หลังนักพรตเจี่ยอิ่นกับนักพรตจุ่นถีแฝงตัวเข้าไปในเผ่ามนุษย์ เจิ้นหยวนจื่อกับหงอวิ๋นก็เดินออกมาจากมิติ น้ำเสียงเจิ้นหยวนจื่อแฝงความขุ่นเคือง
เย่ซุ่ยเหรินสร้างนครจนได้รับบุญกุศลมหามรรคา เส้นชีพจรปฐพีทั่วบริเวณที่ตั้งนครเชื่อมต่อถึงกัน เมื่อผสานกับค่ายกลและผนึกอาคมที่เย่ซุ่ยเหรินวางไว้ เกือบกลายเป็นค่ายกลฟ้ากำเนิดแห่งหนึ่งแล้ว