เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 13 ยุคหนาวเหน็บมาถึง แผนขยายอาณาเขต
เรื่องนี้ก็โทษพวกเขาไม่ได้ นักพรตเจี่ยอิ่นกับนักพรตจุ่นถีต่างเป็นคนที่ไม่เห็นผลประโยชน์แล้วไม่ลงมือ เพื่อครอบครองวาสนาบำเพ็ญไว้แต่ผู้เดียว ย่อมต้องปกปิดทุกสิ่ง
“พวกเขาลงมือก็ดีแล้ว หากพวกเขาไม่ลงมือ ข้าก็คงต้องลงมือเอง” เมื่อเห็นว่าปราณของเผ่ามนุษย์ถูกปกปิด หงอวิ๋นก็รู้สึกยินดีจากใจ
เมื่อครู่หงอวิ๋นยังคิดจะลงมืออยู่เลย
“สหายเต๋า ตอนนี้เป้าหมายของเจ้าคือปกป้องตนเอง อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามเด็ดขาด” เจิ้นหยวนจื่อปวดเศียรกับนิสัยใจอ่อนของหงอวิ๋น จึงเอ่ยเตือนอีกครั้ง
“เอาละ ปราณของเผ่ามนุษย์ถูกปกปิดแล้ว พวกเราพักอยู่ที่นี่ได้อย่างวางใจ” หงอวิ๋นไม่ใส่ใจเรื่องการไล่ล่า กลับปลอบเจิ้นหยวนจื่อเสียด้วยซ้ำ
“จักรพรรดิสุ่ย ในหัวข้ามีความรู้แจ้งเพิ่มขึ้นมากมาย ความรู้แจ้งเหล่านี้เป็นประโยชน์ต่อเผ่ามนุษย์ของเรายิ่งนัก
ข้าคิดจะประดิษฐ์กำแพงเชือกสักผืน เพื่อบันทึกความยาวนานของปีเดือนและการผลัดเปลี่ยนของสี่ฤดู” ทางด้านเย่ซุ่ยเหริน เหยี่ยนจือซื่อวนเวียนอยู่รอบตัวเขาด้วยความตื่นเต้นอย่างยิ่ง