เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 11 กราบทูลมหามรรคา สถาปนานครในแดนบรรพกาล
“ครืน” เมื่อทางน้ำเปิดออก กระแสน้ำอันน่าสะพรึงก็ไหลทะลักมาตามทางน้ำที่เย่ซุ่ยเหรินกำหนดไว้
ในเวลาเดียวกัน เย่ซุ่ยเหรินประสานหมัด เริ่มกราบไหว้ “มหามรรคาเบื้องบน แดนบรรพกาลจงเป็นพยาน ซุ่ยเหรินซื่อ บรรพชนเพลิงแห่งเผ่ามนุษย์ ขอกราบทูล!”
“เผ่ามนุษย์ถือกำเนิดขึ้น แต่อารยธรรมยังขาดแคลน มรรคาแห่งมนุษย์ยังไม่ปรากฏ ต่างดำเนินชีวิตอย่างเลื่อนลอย ไม่รู้หนทางเบื้องหน้า
บัดนี้ ข้าสร้างนคร ขุดลำน้ำ ก่อสร้างหอศาลา วางค่ายกลและผนึกอาคม ใช้เพลิงใหม่สถาปนาแคว้น นับจากนี้ไป นครแห่งนี้มีนามว่านครซุ่ยเหยี่ยน สถาปนาแคว้นซุ่ยหมิง เผ่ามนุษย์ผู้ใดใช้เพลิงสืบทอด ล้วนเป็นราษฎรแห่งแคว้นซุ่ยหมิงของข้า
แคว้นซุ่ยหมิงสถาปนาแล้ว ข้าขอตั้งตนเป็นจักรพรรดิสุ่ย เปิดศักราชสิบแซ่โบราณ ผู้คนในเผ่าซุ่ยเหรินซื่อกำหนดแซ่ ‘เฟิง’ ด้วยตนเอง ส่วนผู้คนในเผ่าเหยี่ยนจือซื่อได้รับพระราชทานแซ่ ‘อวิ๋น’ และผู้คนในเผ่าโหย่วเฉาได้รับพระราชทานแซ่ ‘นั่ว’ เป็นชื่อ
ต่อไป สมาชิกที่เข้าร่วมเผ่าจะได้รับแซ่ตามลำดับ ได้แก่ แซ่อิน แซ่อิ๋ง แซ่ซื่อ แซ่จื่อ แซ่จี่ แซ่เหริน แซ่จี๋ แซ่เชียน และแซ่จี