กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 456 โต้กลับสังหาร
หานเชียนเสวี่ยเห็นแววตานั้นก็สะดุ้งเฮือก ถูกทำเอาตกใจจนรีบลุกขึ้นยืน เว้นระยะห่างจากซูเฉิน “มองอะไร! ฉันเตือนแกแล้วนะ อย่าคิดทำอะไรบ้า ๆ!”
แววตาของซูเฉินเมื่อครู่น่ากลัวเหลือเกิน ราวกับจะจับเธอกินทั้งตัว ทำเอาขนลุกเกรียว ตื่นตระหนกจนแทบทำอะไรไม่ถูก!
ซูเฉินละสายตาจากหานเชียนเสวี่ยไม่ได้เลย เวลานี้ในสายตาของเขา หานเชียนเสวี่ยกลายเป็นของหอมหวานชวนลิ้มลอง จนเขาแทบอดใจไม่ไหว
เขาพบว่าตัวเองเริ่มควบคุมตัวเองได้ยากขึ้นทุกที