กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 457 หยุด! รีบหยุด!
“จะหนีไปไหน”
ซูเฉินจับตัวหานเชียนเสวี่ยไว้ เสียงเย็นเยียบดังขึ้นข้างหูเธอ ราวกับเป็นเสียงจากนรกภูมิ ทำให้ร่างของหานเชียนเสวี่ยแข็งทื่อไปทั้งตัว
วินาทีนั้นหานเชียนเสวี่ยหวาดกลัวถึงขีดสุด ร่างกายสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้!
อย่างไรก็ตาม หานเชียนเสวี่ยไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอ ต่อให้หวาดกลัวเพียงใด เธอก็ยังไม่เสียสติไปทั้งหมด สัญชาตญาณทำให้เธอยกศอกกระแทกใส่หน้าซูเฉินอย่างแรง!
เธอฝึกท่านี้มาโดยเฉพาะ ขอแค่ศอกกระแทกถูก แรงก็หนักมากพอจะทำให้จมูกของอีกฝ่ายแหลกได้!