กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 346 ซูเฉินปรากฏตัว
ท้องฟ้าโปรยฝนพรำ ทำให้ถนนที่แห้งผากจากความร้อนอบอ้าวกลับชุ่มชื้นขึ้นมา สำหรับคนที่จิตใจละเอียดอ่อนบางคน ถึงกับรู้สึกราวกับสวรรค์กำลังหลั่งน้ำตา
อย่างน้อยเซียวไฉ่อินที่อยู่ท่ามกลางฝูงชนก็รู้สึกเช่นนั้น
ท้องฟ้ากำลังหลั่งน้ำตา เธอเองก็ร้องไห้
ใช่แล้ว เป็นอย่างที่อู๋เจี้ยนเย่คิด เธอไม่ได้หนีออกจากนครมังกร แต่ยังอยู่ในนครมังกร ทั้งยังมากับผู้คนอีกมากที่ลานประหาร เพื่อชมพิธีลงโทษครั้งสุดท้ายของซูเฉิน
เดิมทีการกระทำแบบนี้ไม่ได้รับอนุญาต ทางการถือว่าการประหารอาชญากรเป็นเรื่องเคร่งครัด ไม่อนุญาตให้ผู้ไม่เกี่ยวข้องเข้าชม