กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 345 หนีไม่พ้นความตาย
“สะใจ! สะใจจริง ๆ!”
หลังออกจากสถานกักกัน อู๋เจี้ยนเย่ก็รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าไปทั้งตัว อารมณ์เบิกบานสบายใจจากภายในสู่ภายนอก
หานเชียนเสวี่ยเองก็มีรอยยิ้มบนใบหน้า ดูมีความสุขมาก
“คุณชายอู๋ เมื่อกี้นายใช้วิธีทำลายจิตใจคนได้สวยจริง ๆ ตอนท้ายซูเฉินแทบคลั่งอยู่แล้ว” หานเชียนเสวี่ยเอ่ยชม
พอได้ยินเช่นนั้น อู๋เจี้ยนเย่ก็ยกมุมปากสูงขึ้นกว่าเดิม “แน่นอน! ฉันชอบทำลายจิตใจคนที่สุด ฮ่า ๆ ๆ”
หานเชียนเสวี่ยหัวเราะคล้อยตามเล็กน้อย ก่อนพูดว่า “จริงสิ คุณชายอู๋ ฉันขอไปพบเซียวไฉ่อินได้ไหม”
รอยยิ้มบนใบหน้าของอู๋เจี้ยนเย่ชะงักลงทันที เขาถามว่า “เธอจะไปพบเธอทำไม”