กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 347 เจ้ารู้ความผิดไหม ฉันรู้จักแม่แก
อู๋ซวี่ไม่เหมือนอู๋เจี้ยนเย่ เขาไม่ใช่คนโมโหง่าย ยิ่งตอนนี้มีสถานะสูงส่งถึงเพียงนี้ ทั้งยังควบคุมนครมังกรได้อย่างแท้จริง จิตใจของเขาจึงมั่นคงมาก ไม่มีใครทำให้เขาเดือดดาลได้
แต่สายตาเมื่อครู่ของซูเฉินก็ยังทำให้เขารู้สึกขัดใจ ก่อนที่ความขัดใจจะกลายเป็นความโกรธ และทำให้เขาเกิดแรงกระตุ้นอยากฆ่าซูเฉินให้ตายในทันที
ยังดีที่เขาข่มอารมณ์ตัวเองได้อย่างรวดเร็ว แค่นหัวเราะเยาะอย่างดูแคลน แล้วเบือนสายตาหนี ไม่คิดสบตากับซูเฉิน
ในสายตาเขา ซูเฉินเป็นคนที่กำลังจะตายอยู่แล้ว เขาไม่จำเป็นต้องเสียอารมณ์กับคนตาย