กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 338 ตัดหางเอาตัวรอด
อย่ามองว่าพานหงเสวี่ยจะเข้าสู่วัยชราแล้ว ทั้งร่างกายก็ไม่แข็งแรงเหมือนเดิม แต่ในชั่วขณะนี้ รัศมีที่เธอแผ่ออกมายังคงทรงพลังอย่างยิ่ง
เพียงพริบตาเดียว อู๋เจี้ยนเย่ก็สะดุ้ง ใบหน้าซีดเผือดไปไม่น้อย ร่างกายถึงกับสั่นสะท้าน
ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น ลูกสมุนสองคนที่มาด้วยกันก็พลอยตกใจไปด้วย
เมื่อสัมผัสได้ถึงความองอาจของพานหงเสวี่ย ผู้คนในตระกูลเซียวก็อดยืดหลังตรงขึ้นมาไม่ได้
“ดี ดี ดี!”
อู๋เจี้ยนเย่ได้สติในวินาทีถัดมา ก่อนหัวเราะด้วยความโกรธ “ยายแก่ตายยาก กล้าสั่งให้ฉันไสหัวไปงั้นเหรอ! ถ้าอย่างนั้นก็คอยดูตระกูลเซียวของพวกแกพินาศได้เลย ฉันอยากเห็นนักว่าถึงตอนนั้นพวกแกจะเสียใจหรือเปล่า!”