บทที่ 124 หยอกหานเชียนเสวี่ย

บทที่ 124 หยอกหานเชียนเสวี่ย

ซูเฉิน?

เพียงสบตากับซูเฉิน หานเชียนเสวี่ยก็จำเขาได้ทันที รูม่านตาหดแคบลงฉับพลัน

ไม่ใช่ว่าซูเฉินตายแล้ว ถูกหยางจงไห่จัดการไปแล้วหรอกหรือ แล้วทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้?

หรือเธอจำคนผิด?

หานเชียนเสวี่ยส่ายหัว พยายามเรียกสติให้ปลอดโปร่ง ก่อนจะมองไปทางซูเฉินอีกครั้ง

จากนั้นเธอก็พบว่าตัวเองจำไม่ผิดจริง ๆ คนคนนั้นคือซูเฉิน!

ดวงตาคู่นี้เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี มั่นใจได้เต็มร้อยว่าเป็นซูเฉิน ทั้งซูเฉินก็ไม่ได้คิดปกปิดตัวตน เขาสบตากับเธออย่างเปิดเผย แถมยังยิ้มให้อีกด้วย!

หานเชียนเสวี่ยรีบเบือนสายตาหนี หัวใจสั่นสะเทือนอย่างห้ามไม่อยู่