กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 125 ทำกับหานเชียนเสวี่ยได้ตามใจ
หานเชียนเสวี่ยรู้สึกถึงมือของซูเฉินที่ไล้ไปมาบนเอว ขนลุกซู่ไปทั้งตัว รู้สึกไม่เป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง
ถ้าเป็นเมื่อก่อน ต่อให้ซูเฉินมีความกล้าเป็นร้อยเท่า เขาก็ไม่กล้าล่วงเกินเธอแบบนี้!
แต่ตอนนี้ซูเฉินกลับฉวยโอกาสเอาเปรียบเธออย่างไม่ยั้งมือ
หานเชียนเสวี่ยตบมือปลาหมึกของเขาออก กัดฟันพูดว่า “มีอะไรก็พูดมา อย่ามาจับโน่นจับนี่!”
เพราะหานเชียนเสวี่ยเป็นสาวงามระดับสุดยอด ต่อให้เธอไม่ใช่ตัวเอกของงานวันนี้ ก็ยังดึงดูดสายตาคนได้ส่วนหนึ่ง โดยเฉพาะสายตาของผู้ชายที่คอยเหลือบมองเธอเป็นระยะ