บทที่ 123 ความตื่นตะลึงของหยางจงไห่

บทที่ 123 ความตื่นตะลึงของหยางจงไห่

“ยินดีด้วย ยินดีด้วย”

“ประธานหยาง ยินดีด้วย”

“ประธานหยาง นี่เป็นของขวัญแสดงความยินดีที่ผมมอบให้ในงานเลี้ยงแต่งงาน…”

ทันทีที่ซูเฉินเข้ามา เขาก็เห็นบรรยากาศคึกคักตรงหน้า ทั้งยังได้ยินผู้คนมากมายกล่าวแสดงความยินดีและประจบประแจงหยางจงไห่ บรรยากาศกลมเกลียวเป็นอย่างยิ่ง

ภายในบ้านประดับประดาไปด้วยโคมไฟและผ้าแพรสีแดง ดูรื่นเริงและเป็นมงคล

หยางจงไห่เองก็แต่งตัวอย่างมีสีสัน ใบหน้าเปล่งปลั่ง ต่างจากตอนอยู่ในงานศพของหยางเฟิงราวกับเป็นคนละคน

สาเหตุหลักเป็นเพราะเขาคิดว่าตัวเองฆ่าซูเฉินได้แล้ว แก้แค้นให้หยางเฟิงสำเร็จ ความอัดอั้นในใจก็คลายลง