กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 112 งั้นก็ตายให้หมด!
“หยาง! จง! ไห่!”
ซูเฉินเค้นสามคำนี้ออกมาจากไรฟัน ดวงตาแดงก่ำ
เขากำหมัดแน่นจนเกิดเสียงกร๊อบแกร๊บ ปราณวิญญาณมังกรแท้ในร่างก็โคจรอย่างบ้าคลั่ง ราวกับน้ำหลาก
ในวิดีโอ ปากของคุณปู่เล็กถูกอุดไว้จนพูดไม่ได้ แต่ซูเฉินก็ยังอ่านแววตาของเขาออก
คุณปู่เล็กบอกให้เขาอย่าหลงกล อย่าไปช่วย นี่ไม่ใช่คำสั่ง แต่เป็นคำขอร้อง กระทั่งเป็นการวิงวอน!
เขามองเห็นความตั้งใจตายในแววตาของคุณปู่เล็ก
ใช่แล้ว คุณปู่เล็กพร้อมตายอยู่แล้ว เขาเพียงหวังว่าซูเฉินจะไม่เป็นอะไร
แต่ซูเฉินจะปล่อยให้เขาตายโดยไม่ช่วยได้อย่างไร คุณปู่เล็กถูกลากเข้ามาเกี่ยวข้องเพราะเขา!