บทที่ 111 ไอสังหารเดือดพล่าน

บทที่ 111 ไอสังหารเดือดพล่าน

“ทำได้ดีมาก เดี๋ยวฉันจะให้รางวัลก้อนโต”

ซูอิงเหว่ยตื่นเต้นเป็นพิเศษ “ไม่หรอก นี่เป็นสิ่งที่ผมควรทำอยู่แล้ว”

หลังวางสาย ซูอิงเหว่ยก็ชูกำปั้นขึ้นอย่างแรง วันดี ๆ ของเขากำลังจะมาถึงแล้ว

จากนั้นเขาสูดหายใจลึกหลายครั้ง พอสงบใจได้ก็เริ่มก้าวฉับ ๆ ไปยังที่พักของซูลี่เหยียน

ไม่นานเขาก็เห็นซูลี่เหยียนกำลังรำไทเก๊กอยู่ในลาน

“อาเหยียน ผมมาแล้ว”

แววตาของซูอิงเหว่ยวาบประกายขึ้น ก่อนจะเผยรอยยิ้มประจบในชั่วพริบตา

พอเห็นเขามา ซูลี่เหยียนก็ยิ้มเช่นกัน แล้วพูดอย่างเป็นกันเองว่า “มาแค่ตัวก็พอแล้ว ยังเอาของมาด้วยทำไม”