กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 104 ได้…ฉันไปอาบน้ำก่อน
ความรู้สึกที่ไม่เคยมีมาก่อนเอ่อล้นขึ้นในใจ ตอนนี้เธอรู้สึกราวกับหัวใจกำลังละลาย
ซูเฉินไม่รู้เลยว่าอารมณ์ของเสิ่นเล่อชิงเปลี่ยนไปอย่างไร หรือแววตาที่เธอมองเขานั้นหวานเยิ้มเพียงใด พอเห็นว่าเสิ่นเล่อชิงยังโอบตัวเองอยู่ เขาก็พูดว่า “อาจารย์ ปลอดภัยแล้ว”
เสิ่นเล่อชิงถึงได้สติกลับมา รีบปล่อยซูเฉิน ใบหน้าแดงระเรื่อ
พอซูเฉินเห็นใบหน้าเธอแดงขนาดนั้น ก็คิดว่าเธอยังขวัญเสียอยู่ จึงไม่ได้คิดไปทางอื่น
“อาจารย์อยากจัดการเศษสวะพวกนี้ยังไง?” ซูเฉินเหยียบคอสวี่จื้อกั๋ว แล้วยิ้มถามเสิ่นเล่อชิง