กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลัวหลีเดินวนสำรวจบริเวณโดยรอบ คิดว่าจะลองหาดินพิสดารแบบนี้ดูว่ายังมีอยู่อีกหรือไม่ แต่ก็ไม่พบสถานที่ผิดปกติใด ๆ อีก หลัวหลีจึงทำได้เพียงล้มเลิกความคิด
ท้องฟ้ามืดลงเรื่อย ๆ รถขนส่งบรรทุกอาหารสดจากแม่น้ำที่เหล่าทหารเก็บเกี่ยวได้ในช่วงบ่าย เดินทางกลับฐานประจำการภายใต้การคุ้มกันของทหารหนึ่งทีม ส่วนพวกเขาจะกลับมาอีกครั้งในเช้าวันพรุ่งนี้ ขณะที่ทหารคนอื่น ๆ พักค้างคืนอยู่ที่ค่ายพักชั่วคราว
หลังจากกินมื้อเย็นแล้ว จี้เย่ก็เข้ามาใกล้หลัวหลีแล้วพูดว่า “ฟ้ายังมืดไม่สนิทเลย ให้ฉันไปเดินเล่นรอบ ๆ เป็นเพื่อนเธอดีไหม?”
ทันทีที่คำพูดนี้ดังขึ้น เหล่าทหารรอบข้างต่างหันมามอง ก่อนจะหันไปมองกู้หลิน—
คนที่ควรพูดประโยคนี้น่าจะเป็นหัวหน้ากู้ไม่ใช่หรือ?!