ตอนที่ 83 ดินพิสดาร

หลัวหลีไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองเพ้อฝันไปแต่อย่างใด เธอมองดูเมล็ดพันธุ์น้อยเหล่านั้นด้วยความหวังจากใจจริง

ขนาดปลาลายทองระดับหกเธอยังคิดไปถึงขั้นเลื่อนเป็นสัตว์อสูรราชาเลย แล้วเมล็ดพันธุ์ที่ปลูกในสถานที่ที่มีความพิเศษเหนือชั้นอย่างมิติลึกลับนี้ จะตั้งตารอให้มันเลื่อนเป็นระดับเจ็ดไม่ได้เชียวหรือ?

คนที่เป็นถึงกึ่งจอมวิญญาณศักดิ์สิทธิ์อย่างเธอ จะปลูกต้นผลไม้วิญญาณระดับเจ็ดออกมาไม่ได้สักต้นหรือยังไง?

คนอื่นคิดไม่ถึงแล้วหาว่าเธอเพ้อเจ้อ ก็เป็นเพราะระดับขอบเขตของคนพวกนั้นยังไปไม่ถึงเท่านั้นเอง

สำหรับเธอมันเป็นเพียงความคาดหวังตามปกติเท่านั้น

พอดูเมล็ดพันธุ์น้อยเสร็จแล้ว เมื่อหันมองมิติลึกลับอีกครั้ง มันก็ยังคงเงียบสงัดและเวิ้งว้างเหมือนเช่นเคย ไม่มีอะไรคืบหน้าขึ้น หลัวหลีจึงสลัดความคิดนี้ทิ้งไปแล้วถอนตัวออกมา