เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ripperz
บทที่ 7 — จูรีแห่งป่าดำ
ชายขอบป่าดำมีกำแพงต้นไม้ตายหนาทึบคุ้มกันอยู่ ฟรอสต์วิ่งสุดฝีเท้าไปตามทาง มุ่งหน้าสู่เสียงเหมือนเด็กที่ร้องซ้ำไปซ้ำมาราวกับไซเรนหลอกหลอน "หนีไป! หนีไป! มีสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ที่มีอะไรเสียบทะลุตัวอยู่ในป่าดำ!"
ไม่มีเหตุผลอะไรต้องไปดูเลย แต่ร่างกายขยับไปก่อนจะได้คิดอย่างมีเหตุผล อาชีพที่ทำมาทำให้เธอพุ่งตัวไปแทบจะโดยสัญชาตญาณทุกครั้งที่มีเสียงร้องขอความช่วยเหลือ ที่นี่ก็ไม่ต่างกัน ถึงอย่างนั้น ขณะที่ดินกับหญ้ากระเด็นขึ้นมาข้างหลัง เธอก็รู้ดีว่ากำลังจะพาตัวเองดิ่งเข้าไปในอันตรายแบบไหน
แต่เธอเมินเสียงร้องขอความช่วยเหลือนั้นไม่ได้ หัวใจไม่ยอมให้ทำเป็นมองไม่เห็น
ฟรอสต์ไม่ได้เกิดมาเพื่อวิ่งคาร์ดิโอ แต่ค่า AGI ทำให้เคลื่อนไหวได้เร็วกว่าที่เคยเป็นมาก ระหว่างหอบเงียบ ๆ กับเหงื่อที่ไหลลงแก้ม เธอเห็นช่องว่างระหว่างแนวต้นไม้สีดำ แล้วก็เห็นเด็ก ๆ ในหมู่บ้านล้อมอะไรบางอย่างอยู่