บทที่ 6 — ลองใช้สกิล และเห็นหน้าตัวเองเป็นครั้งแรก

บทที่ 6 — ลองใช้สกิล และเห็นหน้าตัวเองเป็นครั้งแรก

วันนี้หมู่บ้านเวิร์ทฉลองที่แม่ประจำหมู่บ้านหายป่วย พวกพรานกับคนหาของป่ารีบออกไปล่าหมูป่ามาทำงานเลี้ยงใหญ่คืนนี้

ระหว่างนั้น พวกเด็ก ๆ ก็วิ่งออกไปเล่นในป่า อันตรายน่ะใช่ แต่ฟรอสต์ได้รับคำยืนยันว่าไม่เป็นไร ตราบใดที่เด็ก ๆ ไม่เข้าไปในป่าดำ (Black Forest)

ตอนนี้ฟรอสต์นั่งอยู่กับแม่ประจำหมู่บ้าน หัวหน้าหมู่บ้าน และหญิงสาวอีกไม่กี่คนที่ถูกเรียกว่าสาวประจำหมู่บ้าน

ถ้ายังเป็นผู้ชายอยู่ก็คงรู้สึกเป็นเกียรติ แต่พอเป็นผู้หญิงด้วยกัน กลับรู้สึกแปลกแยกยังไงชอบกล เหมือนตัวเองไม่เข้าพวกเอาเสียเลย ทั้งที่ความจริงไม่ใช่แบบนั้นสักนิด

เธอนั่งตรงข้ามหัวหน้าหมู่บ้านกับแม่ประจำหมู่บ้านในกระท่อมกลางหมู่บ้านที่กว้างขวาง จากตรงนี้มองเห็นทั่วทั้งหมู่บ้าน ซึ่งกว้างกว่าที่คิดไว้เยอะ ใหญ่กว่าประชากรแค่สามสิบคนที่นับได้ตอนแรกแน่ ๆ

พอคิดดูก็สมเหตุสมผล ชุมชนที่อยู่ใกล้จุดรีเลย์ก็ควรมีคนอยู่เยอะ อย่างน้อยเธอก็เชื่อแบบนั้น แล้วพอพูดถึงเรื่องนี้ คำถามเรื่องแกรนดิสกับการที่ผู้ได้รับพรหายหน้าไปก็ผุดขึ้นมา

"ท่านฟรอสต์ ไม่ต้องใส่ใจสาว ๆ ที่นั่งอยู่ด้วยนะท่าน" หัวหน้าหมู่บ้านขอโทษ