กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 514 พิธีฝังศพ ผู้โศกเศร้า
หลังองค์หญิงอันหยางสิ้นพระชนม์ มีผู้คนไม่น้อยมาร่วมไว้อาลัยที่จวนราชครู
เงาร่างบนศาลาตั้งศพผลัดเปลี่ยนกันไปมา ทว่ามิใช่ทุกคนที่มาด้วยใจอาลัยอย่างแท้จริง
เดิมทีหวังเหยี่ยนคิดว่าจะกลับหลิ่งซีหลังการสอบคัดเลือกขุนนางสิ้นสุดลง
คาดไม่ถึงว่าองค์หญิงจะจากไปอย่างกะทันหันถึงเพียงนี้
ดังนั้นไม่ว่าอย่างไร เขาก็ต้องมาส่งองค์หญิงเป็นครั้งสุดท้าย
เขาจุดธูปหนึ่งดอก มองโลงศพใบนั้น ยากจะจินตนาการว่าองค์หญิงผู้เลอโฉมกำลังนอนอยู่ภายใน
หลังจุดธูปแล้ว เขาก็เดินไปหาเวินจิ่นอวิ๋น
“พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง ความไม่เที่ยงของโลกนั้นยากคาดเดา ขอท่านโปรดทำใจด้วย”
เวินจิ่นอวิ๋นยกเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย มองหวังเหยี่ยน