กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 515 แม่นมหลิ่วต้องการฝังร่วมสุสาน
พระราชวัง
ขณะฝนหมึก เฉวียนกงกงได้เอ่ยถามเรื่องนี้เป็นพิเศษ
“ฝ่าบาท พระองค์จะปล่อยตัวอัครเสนาบดีฝ่ายซ้ายจริงหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
แววตาของมู่เจวี๋ยเจิงเย็นชา
“ต้องปล่อย หากยังขังเขาไว้ในคุกหลวง ก็ไม่มีใครกล้าฆ่าเขา แม้แต่เราก็หาเหตุผลไม่ได้
“ปล่อยเขาออกไปก่อน พวกสุนัขป่าถึงจะได้กัดแทะเขาตามใจ”
“ฝ่าบาททรงพระปรีชายิ่งพ่ะย่ะค่ะ” มุมปากของเฉวียนกงกงปรากฏรอยยิ้มเย็นเยียบ
มู่เจวี๋ยเจิงวางพู่กันลง น้ำเสียงหนักอึ้ง
“พรุ่งนี้เสด็จพี่หญิงจะถูกฝังแล้ว เสด็จพี่คงเจ็บปวดมากเช่นกัน”