กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 454 น้องชายลูกพี่ลูกน้องหวังเหยี่ยน
แม่นมหลิ่วกับหนานกงอยู่ด้านนอก ทั้งคู่ไม่รู้ว่าภายในห้องหนังสือเกิดอะไรขึ้น
มู่ฉือมองชายแปลกหน้าผู้นั้นอย่างระแวดระวัง ก่อนถอยหลัง
“เจ้าเป็นใคร”
หวังเหยี่ยนรีบคารวะก่อนทันที
“ข้าน้อย…ข้าน้อยหวังเหยี่ยน เป็นน้องชายลูกพี่ลูกน้องของใต้เท้าเจ้าเมือง”
“ขอถามว่าแม่นางเป็น…”
เขาตื่นเต้นเกินไปจนพูดติดอ่าง
เมื่อรู้ตัวตนของเขาแล้ว มู่ฉือจึงบอกตามตรง
“พี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเจ้าเป็นสามีข้า”