กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 453 คิดหย่าขาด จึงมาพึ่งพิง
ภายในโถงหน้า สตรีตระกูลหวังใช้ผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตา
เวินหลิงที่นั่งอยู่ข้าง ๆ สะอื้นเบา ๆ ในอ้อมแขนยังอุ้มเด็กหญิงอายุราวห้าขวบคนหนึ่ง
เด็กหญิงมีรูปร่างอวบอิ่ม บนศีรษะพันผ้าพันแผล ดูท่าแล้วบาดเจ็บไม่น้อย
เวินจิ่นอวิ๋นนั่งอยู่บนที่นั่งประธาน ฟังพวกนางเล่าสถานการณ์
“…ตระกูลหวงรังแกกันเกินไปแล้ว อย่างไรก็เป็นคนมีหน้ามีตา กลับทำเรื่องลำเอียงเอาใจอนุจนเหยียบย่ำภรรยาเอกได้ลงคอ
“ลูกของอนุกล้าทำร้ายรุ่ยเอ๋อร์ของพวกเรา
“น่าสงสารรุ่ยเอ๋อร์ พอตกกลางคืนก็ฝันร้ายจนล้มป่วยไปแล้ว”
ตอนนี้เวินหลิงมีเพียงหวงรุ่ยเป็นบุตรสาว นางจึงรักใคร่เอ็นดูเด็กคนนี้มาก
เมื่อบุตรสาวถูกรังแก นางย่อมไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่าย ๆ