บทที่ 414 บทลงโทษของมู่ชิงชิง การปรนนิบัติผู้ป่วยที่ศาลบรรพชนหลวง

บทที่ 414 บทลงโทษของมู่ชิงชิง การปรนนิบัติผู้ป่วยที่ศาลบรรพชนหลวง

หลังจั่วเนี่ยพามู่ชิงชิงกลับไป ไม่นานนางก็ฟื้นขึ้นมา

เมื่อนึกถึงความเจ็บแปลบที่ท้ายทอยก่อนหมดสติ นางก็รู้ว่าเจ้าคนชอบใช้ความรุนแรงอย่างจั่วเนี่ยลงมืออีกแล้ว

ด้วยเหตุนี้จึงหลีกไม่พ้นการอาละวาดยกใหญ่

ห้องนอนที่เคยเรียบร้อยพังเละเทะไปหมด

จั่วเนี่ยจากไปด้วยความโมโห มู่ชิงชิงยังตามไปด่าเขาไม่หยุด

ผ่านไปนานพอควร นางจึงสงบลงได้ แล้วปลอบใจตัวเองว่า—หญิงดีไม่ถือสากับสุนัข

ส่วนนางที่ทำให้มู่ฉือล้ม นางก็ปลอบใจตัวเองเช่นกันว่าเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย

อีกทั้งทางจวนราชครูก็ไม่มีความเคลื่อนไหวอะไร นางจึงไม่ได้ใส่ใจอีก

จั่วเนี่ยก็คิดเช่นเดียวกัน