บทที่ 413 มู่ชิงชิงจงใจผลักคน

บทที่ 413 มู่ชิงชิงจงใจผลักคน

มู่เจวี๋ยเจิงติดไข้ทรพิษขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ วันเดียวกันนั้นกองทหารรักษาพระองค์ก็เข้าควบคุมจวนอ๋องฮุ่ยอย่างแน่นหนา ไม่อนุญาตให้ผู้ใดเข้าออก

เรื่องนี้แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว ชั่วขณะนั้นไม่มีใครกล้าเข้าใกล้จวนอ๋องฮุ่ย ชาวบ้านที่อาศัยอยู่รอบ ๆ ยิ่งหวาดผวา

ในฐานะคนยุคปัจจุบัน มู่ชิงชิงรู้ดีว่าไข้ทรพิษน่ากลัวเพียงใด

คราวก่อนมู่เจวี๋ยเจิงช่วยมู่ฉือจัดการให้ขันทีสารเลวพวกนั้นมาหยามเกียรตินาง นางยังคงแค้นน้องชายที่เหมือนต้นหญ้าตามลมคนนี้อยู่จนถึงตอนนี้ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าความเป็นความตาย นางก็ยังรู้ว่าอะไรสำคัญกว่า

นางเป็นห่วงมู่เจวี๋ยเจิง อย่างไรเสียก็มีความผูกพันกันมาหลายปี

ขณะเดียวกัน นางก็อยากฉวยโอกาสนี้พลิกสถานการณ์กลับมาให้ได้

ดังนั้นมู่ชิงชิงจึงอาศัยจังหวะนี้ไปยังจวนราชครู เพื่อให้มู่ฉือหาทางช่วยคน

นับตั้งแต่มู่ฉือแต่งงาน นางก็ไม่ได้พบเวินจิ่นอวิ๋นอีกเลย จึงคิดถึงเขามาก และยังฝันถึงเขาอยู่บ่อย ๆ

แม้เขาจะแต่งกับมู่ฉือไปแล้ว นางก็ยังคิดว่าอาจมีจุดพลิกผัน เปลี่ยนชะตาของตนในตอนนี้ได้