บทที่ 415 คำเตือนของฉู่อัน

บทที่ 415 คำเตือนของฉู่อัน

มู่ฉือนั่งอยู่บนชิงช้าในลานเรือน พอเห็นเวินจิ่นอวิ๋นกลับมาก็ส่งยิ้มหวานให้เขา

องค์หญิงน้อยไม่ชอบให้ใครจับจ้องทุกอิริยาบถ ภายในลานจึงไม่มีองครักษ์มากนัก ส่วนใหญ่เป็นองครักษ์เงาที่ซ่อนตัวอยู่

มองผาด ๆ ลานเรือนดูเงียบเหงายิ่งนัก

เวินจิ่นอวิ๋นเดินเข้าไปหา แล้วอุ้มนางขึ้นมาอย่างคล่องแคล่ว

นางก็โอบคอเขาอย่างให้ความร่วมมือ กระซิบบางอย่างข้างหูเขา

จากนั้นดวงตาสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่นของเวินจิ่นอวิ๋นก็ฉายแววขบขัน ราวกับดวงตะวันในฤดูใบไม้ผลิ ทั้งร่างแผ่ประกายอ่อนโยนออกมา

เขาก้มลงจุมพิตแก้มนาง แล้วกระซิบตอบนางเช่นกัน

มู่ฉือพลันซุกหน้าลงกับซอกคอเขา ดูเขินอายเป็นพิเศษ

……