กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 387 ตำหนักบรรทมฮ่องเต้ถูกล้อม
วันถัดมา
ฟ้าเพิ่งสาง มู่ฉือก็ตื่นแล้ว
สิ่งแรกที่นางทำหลังตื่นคือถามหาเวินจิ่นอวิ๋น
แม่นมหลิ่วปรนนิบัตินางล้างหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้า พลางหยอกเย้าด้วยน้ำเสียงเมตตา
“เขาว่าหัวใจเชื่อมถึงกันโดยไม่ต้องเอ่ยคำ ก่อนปีใหม่องค์หญิงยังคิดถึงราชครูอยู่เลย แล้วคนผู้นี้ก็รีบมาหาในคืนสิ้นปี คิดว่าราชครูเองก็คงคิดถึงองค์หญิงทุกวันกระมัง”
เวินจิ่นอวิ๋นยังต้องรีบกลับนครหลวง จึงอยู่ที่นี่นานไม่ได้
หลังรับประทานอาหารกลางวัน เขาก็ต้องออกเดินทาง
ก่อนหน้านั้น เขายังตรวจรักษามารดาของเผยฮู่ด้วยตนเอง
เมื่อถึงเวลาออกเดินทางกลับนครหลวง มู่ฉือไม่ได้รั้งเขาไว้ กลับปล่อยเขาไปอย่างเสรี ทั้งกำชับให้ดูแลตนเองและรีบมารับนางกลับไป