กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 375 องค์หญิง อย่าแตะต้องตามใจ
เวินจิ่นอวิ๋นจับข้อมือมู่ฉือไว้ น้ำเสียงใสกังวานดุจหยก ไม่โกรธ ไม่ร้อนใจ และไม่เร่งร้อน
“องค์หญิง อย่าแตะต้องตามใจ”
น้ำเสียงนี้แฝงความจนปัญญาต่อนางอยู่ไม่น้อย
มู่ฉือเงยหน้าขึ้น ไม่ปิดบังความสนใจของตนแม้แต่น้อย
“ข้าไม่รบกวนเจ้าหรอก”
เวินจิ่นอวิ๋นถอนหายใจ
“องค์หญิงกำลังแก้สายคาดเอวของกระหม่อม จะไม่ให้กระหม่อมได้รับผลกระทบเลยได้อย่างไร? อย่าซนแล้ว กระหม่อมจัดการเอกสารเหล่านี้เสร็จแล้วจะวาดภาพเป็นเพื่อนท่าน ดีหรือไม่?”
เห็นนางยังจ้องสายคาดเอวของเขา เวินจิ่นอวิ๋นจึงทำได้เพียงปล่อยข้อมือนาง แล้วเปลี่ยนมาช้อนคางนางขึ้น
เมื่อสบตาประสาน เขาส่ายหน้าอย่างหนักแน่น