กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 374 ความจริงกระจ่างแล้วหรือ?
มู่ชิงชิงอยากช่วยอู๋เซิ่ง แต่ก็หมดปัญญา ทำได้เพียงยอมแพ้
ยามม่านราตรีคลี่คลุมทั่วฟ้า แสงจันทร์สว่างกระจ่าง
ศาลต้าหลี่
ในห้องทรมานอันมืดสลัว เสียงแส้ฟาดดังไม่ขาดสาย
บุรุษที่ถูกแขวนอยู่บนโครงไม้รูปกางเขนมีบาดแผลเต็มร่าง
หลังการเฆี่ยนสิ้นสุด ผู้คุมก็ปลดเขาลงมา แล้วโยนลงพื้นราวกับโยนผ้าขี้ริ้ว
ทันใดนั้น มือปราบเทพผู้รับผิดชอบการสอบสวนก็เหยียบศีรษะเขา พร้อมแสดงท่าทีเหยียดหยามอย่างยิ่ง ก่อนเอ่ยเสียงเย็นชา
“เจ้าคิดว่าไม่พูดอะไรเลย แล้วพวกเราจะทำอะไรเจ้าไม่ได้หรือ
“รู้หรือไม่ว่าการทรมานให้รับสารภาพเป็นอย่างไร?