บทที่ 376 ท่านอาอ๋อง อย่าทิ้งข้าไป

บทที่ 376 ท่านอาอ๋อง อย่าทิ้งข้าไป

หลังฉินเฟิงพูดทุกอย่างออกมาตรง ๆ มู่ชิงชิงก็ถึงกับตะลึงงัน

เดิมทีนางคิดจะแก้ตัวสักสองสามคำ แต่พอคิดอีกที ในเมื่ออู๋เซิ่งสารภาพหมดแล้ว หากนางยังแก้ตัว มิเท่ากับยิ่งแก้ยิ่งยุ่งหรือ

นางจึงทำได้เพียงยอมรับ

มู่ชิงชิงขมวดคิ้ว สีหน้าทั้งบริสุทธิ์และอับจน

“ท่านอาอ๋อง ข้า…ข้าแค่กลัวเกินไป

“แต่เรื่องจริงก็ไม่ได้เป็นอย่างที่ท่านคิดไปเสียทั้งหมด ข้าไม่ได้อยากทำเรื่องเช่นนั้นกับราชครูเวิน โม่หลีวางยาเองโดยพลการ ไม่ได้ขออนุญาตข้า

“ข้าแค่…”

ชั่วขณะนั้นนางนึกข้อแก้ตัวที่ฟังขึ้นไม่ออก

แท้จริงแล้วโม่อี้เฉินก็ไม่อยากฟังนางพูดมากไปกว่านี้