เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 301 ข้าจะมีสถานะเมื่อใด
เมื่อรู้ว่าเวินจิ่นอวิ๋นกับมู่ฉือมาพบกันตามลำพังที่นี่ มู่ชิงชิงโกรธจนแทบระงับไม่อยู่ ไม่อยากหาเรื่องให้ตนเองกลัดกลุ้ม จึงตั้งใจจะจากไปด้วยความขุ่นเคืองทันที
ทว่าเมื่อลองคิดอีกที นี่มิใช่โอกาสอันประเสริฐที่สวรรค์ประทานมาให้หรอกหรือ
พอดีจะได้อาศัยโอกาสนี้สังเกตดูว่ามู่ฉือดีตรงไหน ถึงทำให้เวินจิ่นอวิ๋นชื่นชอบนัก
ด้วยเหตุนี้ มู่ชิงชิงจึงอยู่ต่อ
เพื่อไม่ให้ถูกจับได้ นางแทบจะหมอบราบไปกับพงหญ้า
แต่ความจริงแล้ว นับตั้งแต่นางปรากฏตัว ผู้ฝึกยุทธ์อย่างเผยฮู่และเวินจิ่นอวิ๋นก็สังเกตเห็นแล้ว
เพียงแต่ทั้งสองต่างเข้าใจกันโดยไม่ต้องเอ่ยปาก จึงแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นมู่ชิงชิง เพื่อไม่ให้ขัดอารมณ์ของมู่ฉือ
……
เดิมทีมู่ฉือเพียงอยากเข้ามาหาสัตว์ฉลาด ๆ เท่านั้น แต่เมื่อเห็นเวินจิ่นอวิ๋น นางก็เกิดความสนใจในเรื่องอื่นขึ้นมา