บทที่ 231 ความชอบของเจ้า ก็มีเพียงเท่านี้

บทที่ 231 ความชอบของเจ้า ก็มีเพียงเท่านี้

มู่จิ้งเสวี่ยนยังไม่เคยปะทะกับมู่เจวี๋ยเจิงซึ่ง ๆ หน้ามาก่อน

หลายปีมานี้เขาเก็บตัวอยู่แต่ในตำหนักบูรพา ไม่เคยย่างเท้าไปยังตำหนักตงหวง

คิดไม่ถึงว่าวันนี้มู่เจวี๋ยเจิงจะมาถึงที่นี่

มีคนมาถึงที่แล้วยังจงใจก่อกวน ในฐานะเจ้าของตำหนักบูรพา ยามนี้มู่จิ้งเสวี่ยนย่อมต้องวางท่าทีให้สมกับฐานะเสียหน่อย

เขามีสีหน้าเคร่งขรึม ก่อนกล่าวกับเวินจิ่นอวิ๋น

“รบกวนราชครูช่วยดูแลอาฉือให้ดี ข้าจะไปประเดี๋ยวเดียวก็กลับมา”

เวินจิ่นอวิ๋นพยักหน้าคารวะ ถือว่ารับปาก

มู่ฉือลุกขึ้นจากชิงช้า สายตายังติดตามแผ่นหลังของมู่จิ้งเสวี่ยนที่เดินจากไป นางพึมพำกับตนเอง

“ข้าไม่จำเป็นต้องให้ใครดูแลเสียหน่อย”