กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 232 ไปร่วมงานเลี้ยง จวนอัครเสนาบดีฝ่ายซ้าย
จวนราชครู
ฉู่อันรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า วันนี้หลังจากใต้เท้ากลับมา อารมณ์ดีกว่าวันก่อน ๆ มาก
อาศัยจังหวะฝนหมึกในห้องหนังสือ เขาอดถามมากความขึ้นมาประโยคหนึ่งไม่ได้
“ใต้เท้า วันนี้ท่านได้พบองค์หญิงอันหยางหรือไม่ขอรับ?”
เวินจิ่นอวิ๋นเงยหน้ามองฉู่อัน ใบหน้าหล่อเหลาแยกไม่ออกว่ายินดีหรือขุ่นเคือง
“เรื่องระหว่างข้ากับองค์หญิงอันหยาง เจ้าแสร้งทำเป็นไม่รู้ ต่อไปอย่าเอ่ยถึงเรื่องนี้กับผู้ใด”
ฉู่อันพูดอย่างอึกอัก
“ใต้เท้า บ่าวไม่ใช่คนโง่นะขอรับ
“ท่านกับองค์หญิงอันหยางยังไม่มีผลลัพธ์แน่ชัด บ่าวไม่มีทางบอกผู้อื่นเด็ดขาด