กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 189 ราชครูเวินสอนแทน เรียนติดกันสองคาบ
ภายในห้อง มู่ฉือสวมเสื้อผ้าและรองเท้าเรียบร้อยแล้ว เหลือเพียงสายคาดเอว
นางยืนอยู่หน้าเตียง ราวกับกำลังรอเวินจิ่นอวิ๋น
พอเห็นเขาเข้ามา นางก็ขยับเข้าไปหาเล็กน้อย มองเขาตาละห้อย
เมื่อเห็นสายตาขอความช่วยเหลือนั้น เวินจิ่นอวิ๋นก็เดินเข้าไปหาเอง
เด็กสาวมีสีหน้าอ่อนเพลีย ยืนตรงหน้าเขาแล้วกางแขนออกตามความเคยชิน
“พี่ไท่ฟู่ นางผูกได้ขี้เหร่เหลือเกิน ข้าไม่ชอบเลย”
นางไม่ได้บอกตรง ๆ ว่าอยากให้เขาช่วย แต่ทุกการกระทำล้วนแสดงจุดประสงค์ของนางอย่างชัดเจน
แววตาของเวินจิ่นอวิ๋นมีรอยยิ้มจาง ๆ เขาถามเสียงอ่อนโยน
“ยังอยากได้ปมลั่วเสินหรือ”