บทที่ 188 ดื่มน้ำหวาน เรียนรู้ได้ด้วยตนเอง

บทที่ 188 ดื่มน้ำหวาน เรียนรู้ได้ด้วยตนเอง

วันนี้มู่ชิงชิงตั้งใจมาเร็วกว่าปกติ อยากใช้เวลาช่วงพักกลางวันที่ยังไม่หมดไปพบคู่หมั้นชายของตน

นางคิดว่าเขาอยู่ในห้อง จึงเดินเข้าไปโดยตรง

คาดไม่ถึงว่าภายในห้องจะเงียบสงัด ไม่มีเงาของพี่ชายจิ่นอวิ๋นอยู่เลย

นางมองไปทางม่านเตียงอีกครั้ง ลอบคาดเดาว่าพี่ชายจิ่นอวิ๋นอาจกำลังนอนกลางวัน

ดังนั้นนางจึงเดินไปที่หน้าเตียง กลั้นความตื่นเต้นแล้วลองเรียกดู

“พี่ชายจิ่นอวิ๋น ท่านอยู่ข้างในหรือไม่”

ภายในม่าน

บนเตียง

มู่ฉือขมวดคิ้วเพราะความเจ็บปวด แต่ก็ยังออกแรงดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวมิดชิดจนไม่เห็นแม้แต่ศีรษะ แสร้งทำเหมือนมีคนกำลังนอนอยู่