กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 190 ขอเรียนเสริม กลับถูกปฏิเสธอย่างยับเยิน
ช่วงบ่ายมีเรียนเพียงสองคาบ
เวินจิ่นอวิ๋นสอนแทนบัณฑิตหลวงโม่จนเสร็จ แต่ไม่ได้มอบการบ้านใด ๆ เพียงกำชับให้ทุกคนพักผ่อนให้ดีในวันนี้และฟื้นฟูเรี่ยวแรงให้เต็มที่
เหล่าบัณฑิตต่างพากันทอดถอนใจ
“ราชครูเวินใส่ใจพวกเราจริง ๆ วันนี้นานทีจะไม่มีการบ้าน ในที่สุดก็ได้ผ่อนคลายเสียที”
“นั่นสิ บัณฑิตหลวงโม่มอบการบ้านตั้งเยอะทุกครั้ง ข้าเกลียดวิชาของเขาที่สุด”
“ถ้าราชครูเวินสอนติดกันสองคาบทุกวันได้ก็คงดี เขาสอนได้ดีกว่าบัณฑิตหลวงโม่ตั้งเยอะ ไม่แห้งแล้งน่าเบื่อเลยสักนิด”
…
มู่ชิงชิงฟังเสียงวิพากษ์วิจารณ์เหล่านั้นแล้วเห็นด้วยอย่างยิ่ง
นางเร่งฝีเท้าออกจากโถงสามฉื่อ ไล่ตามเวินจิ่นอวิ๋นที่ยังไปได้ไม่ไกล