บทที่ 171 เห็นด้วยที่จะถอนหมั้นหรือ

บทที่ 171 เห็นด้วยที่จะถอนหมั้นหรือ?

เมื่อได้ยินเช่นนั้น แววตาของมู่ฉือก็ชะงักไปเล็กน้อย

ระหว่างคิ้วและดวงตาของเวินจิ่นอวิ๋นมีความอ่อนโยนปกคลุม ราวกับสายฝนชโลมสายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิ หลั่งไหลเป็นกระแสอบอุ่นท่ามกลางเหมันต์อันหนาวเหน็บ

เขามองเด็กสาวที่กำลังหายใจได้เพียงครึ่งทางอย่างตั้งใจ

ภายใต้แววตาชะงักงันของนาง เขาย้ำอีกครั้ง

“เหตุผลที่องค์หญิงให้ เพียงพอแล้ว”

มู่ฉือคิดว่าเขาคงยังยื้อกับนางอีกพักหนึ่ง กว่าจะค่อย ๆ ยอมอ่อนข้อ

ไม่คิดเลยว่าเขาจะ…ยอมง่ายและรวดเร็วถึงเพียงนี้

นางยังอยากถามให้ชัดเจน อย่างเช่นเขาจะไปถอนหมั้นเมื่อไร

แต่เขากลับพูดจบแล้วเดินอ้อมนางจากไป