บทที่ 140 เขากัดนาง

บทที่ 140 เขากัดนาง

มู่ฉือใช้แรงง้างนิ้วหัวแม่มือของเวินจิ่นอวิ๋นออก

ต่อมาก็เป็นนิ้วก้อย

ขณะเดียวกัน เวินจิ่นอวิ๋นก็เกือบจะดึงนางขึ้นไปได้แล้ว

ในดวงตาคู่งามของเด็กสาวมีประกายยิ้มเยาะชั่วร้าย

ทั้งความดูแคลนและการหยอกล้อเขาล้วนปรากฏอยู่ในแววตา

นางเอ่ยว่า

“พี่ไท่ฟู่ หลี่เชียนถูกท่านทำให้ตายแล้วนะ”

“เมื่อครู่ข้ากำลังจะช่วยเขาขึ้นมา ใครจะรู้ว่าท่านจู่ ๆ ก็พุ่งเข้ามา”

“ท่านปล่อยเชือกช่วยชีวิตเส้นนั้น คนเป็น ๆ คนหนึ่งก็หายไปทั้งอย่างนี้เลย”