กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 141 มู่ชิงชิงตกอยู่ในอันตราย
เวินจิ่นอวิ๋นหลบได้แท้ ๆ แต่เขาเพียงเบี่ยงตัวเล็กน้อย ทำให้กริชในมือมู่ฉือพ้นจากจุดสำคัญ
คมมีดกรีดผ่านเนื้อหนัง เขาไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว
“เลือดแค่นี้พอหรือไม่”
เขาสวมอาภรณ์สีขาว เมื่อมีเลือดไหลก็ปกปิดไม่ได้เลย
มู่ฉือมองเลือดของเขา เพลิงโทสะที่ปะทุขึ้นได้ง่ายก็ค่อย ๆ สงบลง
นางปล่อยด้ามมีด ถอยหลังไปหลายก้าว ก้มมองเลือดในมืออย่างเหม่อลอย
บางทีนางอาจเป็นคนบ้าจริง ๆ
เผยฮู่มององค์หญิงอย่างเป็นห่วง แล้วเดินตรงเข้าไปหานาง
เขาค้อมศีรษะคำนับ แววตาเต็มไปด้วยความเคารพและกังวล