บทที่ 126 คนถ่อยโลภเงินฉวยโอกาสตอนผู้อื่นลำบากหรือ

บทที่ 126 คนถ่อยโลภเงินฉวยโอกาสตอนผู้อื่นลำบากหรือ?

หลังรถม้าถูกทำลาย เวินจิ่นอวิ๋นไม่ได้บ่นอะไร กลับเดินย้อนเข้าไปในบ้านชาวนาของยายอาเยว่ด้วยท่าทีสงบนิ่ง

ฉู่อันเดินตามหลังไป หันกลับไปมองล้อรถที่ดี ๆ ด้วยความเสียดายทุกสามก้าว

มู่ฉือประคองยายอาเยว่ลุกจากเตียงด้วยตนเอง พอเห็นเวินจิ่นอวิ๋นเข้ามา สีหน้าก็ไม่พอใจแล้วถามว่า

“พวกเจ้ากลับมาทำไม”

ฉู่อันถลึงตามองเผยฮู่ที่อยู่ข้างประตูอย่างขุ่นเคือง กัดฟันกรอดด้วยความแค้น

แต่เผยฮู่กลับทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่รู้สึกว่าตนทำผิดแม้แต่น้อย

ส่วนเวินจิ่นอวิ๋นมองมู่ฉือ แล้วกล่าวอย่างสงบนิ่งเป็นอย่างยิ่ง

“รถม้าเสียแล้ว”

ดวงตาของมู่ฉือเต็มไปด้วยความไร้เดียงสา