กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 125 เขาจะอยู่เฝ้ารอปีใหม่ตลอดคืน
แม่นมหลิ่วรีบหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมา เช็ดคราบเลือดตรงมุมปากยายอาเยว่
ส่วนเวินจิ่นอวิ๋นก้าวเข้าไปจับชีพจรให้นาง สีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง
มู่ฉือยืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้น ไม่รู้จะทำอย่างไร
“องค์หญิง ที่นี่ให้ผู้ใต้บังคับบัญชากับแม่นมหลิ่วจัดการก่อน พระองค์ไปอยู่ข้าง ๆ เถิด” เผยฮู่เตือนเสียงเบา เพื่อไม่ให้ยายอาเยว่กระอักเลือดอีกแล้วกระเด็นถูกตัวองค์หญิง
มู่ฉือส่ายหน้า ไม่ยอมจากไป
“ไม่ ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนยายอาเยว่”
เวินจิ่นอวิ๋นจับชีพจรเสร็จก็เงยหน้ามองมู่ฉือ
มู่ฉือรีบถามเขา “ท่านย่าเป็นอะไรไปหรือ? นางป่วยหรือ?”
นี่เป็นครั้งแรกที่เวินจิ่นอวิ๋นเห็นแววหวาดกลัวการสูญเสียในดวงตาของนาง